دفتر روزهای زندگی.

شب عاشورا دوباره بابا رو بردیم اورژانس و باز بستری شد تب و سرفه باعث شد خیلی زیاد افت پلاکت پیدا کنه . همه تو خونه گریه می کردن من نمی دونم چرا نمیخاستم دیگه گریه کنم . فکرای مزخرفی میاد تو سرم می ترسم از این افکارم. بابا خودشم انگاری ناامید شده زیاد غذا نمیخوره و حرف نمیزنه.نمی دونم چی بگم چکار کنم. دکترا هیچ کس نیست همه رفتن تعطیلات دکتر خودشم تشریف برده خارج همین طور مونده و افت پلاکت داره. ولی من ارومم . یعنی من چی هستم ارامش نداشتم امروز ارومم ذکر می گم کم و بیش . وقتی قاطی می کنم فقط میگم خدا هست به خودم. به احتمال زیاد ببریمش تهران بستری شه اینجا کاری دفتر روزهای زندگی....

فقط بگم

ان الله یحب الصابرین

منم دلخوشم به این خدایا فقط خودت

دفتر روزهای زندگی....